بعضی آدمها حرمت دارند، پس باید حرمت آنها را به قیمت بی حرمتی به خودت صبر بیاوری و تحمل کنی.

بعضی آدمها شخصیتشان خیلی بزرگ است پس باید چشمهایت را نسبت به بی شخصیتی اطرافیانشان ببندی و دم برنیاوری.

بعضی آدمها ادب و شعور دارند پس باید فقط در برابر بی ادبی دور و بریهایش سکوت کنی و ریاضت بکشی. 

بعضی آدمها بزرگوارند پس باید کوچک بودن دیگران را به حساب بزرگواری او بگذاری و لحظه ای در تصمیمی که گرفتی، شک نکنی.

بعضی آدمها ارزشهای بزرگی دارند پس باید ارزشهایت را - هرچند که برایت محترم و بزرگ باشد- به خاطر او زیر پا بگذاری تا ارزش والاتر او که جامع و کاملتر است، حفظ شود.

حالا آدمی همه اینها را با هم دارد و تو رو به رویش ایستاده ای، ناخودآگاه مجبوری که سر تسلیم در برابرش فرود آوری و بگویی تمام ارزشهایم، تمام منیت هایم، تمام خودخواهیم و تمام غرورم را بی منت فدای ارزش والاتر تو خواهم کرد، چون بوی خدا از لابه لای اهداف و کارهایت استشمام می شود. همو که بالاترین ارزش برای ماست.