دیشب خودم را با دستان خودم در میان خرابه های جسمم به خاک سپردم و این تنها بوف کور بود که بر بام خرابه ام شیون کرد.

خاک هر مرگی را سرد می کند!

پ.ن: اسماعیلی که از قربانگاه سرفراز بیرون آمد را در وبلاگ حیدررضایی بخوانید.